Analiza Postuar më 8 October 2026, 11:48

Lufta për naftën - Prodhuesit e Gjirit garojnë për klientët, ndërsa Hormuzi mban çmimet lart

Nga Edel Strazimiri

Lufta për naftën - Prodhuesit e Gjirit garojnë për

Tregu i naftës në Lindjen e Mesme po hyn në një fazë të re, ku beteja kryesore nuk është më vetëm për furnizimin, por për pjesën e tregut dhe klientët. Me rikthimin gradual të qarkullimit përmes Ngushticës së Hormuzit, prodhuesit e Gjirit si Arabia Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe, Iraku dhe Kuvajti po rrisin eksportet për të rikuperuar pozicionet e humbura gjatë luftës me Iranin.

Furnizimi global po përmirësohet ndjeshëm. Eksportet përmes Hormuzit kanë arritur rreth 80% të niveleve para luftës, ndërsa bashkë me rrugët alternative, eksportet e naftës nga Lindja e Mesme kanë kaluar në disa raste nivelet e periudhës para konfliktit. Kjo ka bërë që deficiti global i naftës të bjerë nga afro 4 milionë fuçi në ditë në maj në rreth 250 mijë fuçi në ditë në tetor.

Megjithatë, kjo nuk po përkthehet ende në çmime më të ulëta. Hormuzi mbetet i rrezikshëm, ndërsa kostot e transportit dhe sigurimit janë shumë të larta. Për këtë arsye, Brent vazhdon të qëndrojë mbi 100 dollarë për fuçi, rreth 40% mbi nivelet para luftës. Pra, problemi i tregut nuk është më vetëm mungesa e naftës, por kostoja dhe siguria e transportit të saj.

Në këtë situatë, Arabia Saudite po përpiqet të rikthejë pjesën e saj të tregut në Azi, ndërsa Emiratet kanë arritur të ruajnë një pozicion më të fortë falë rrugëve alternative të eksportit. Iraku po rrit gjithashtu praninë e tij. Për të tërhequr blerësit, disa prodhues kanë filluar të ofrojnë edhe zbritje, duke e kthyer konkurrencën për klientët në një faktor të rëndësishëm të tregut.

Humbësi kryesor është Irani. Pjesa e naftës iraniane në importet aziatike ka rënë në zero pas bllokadës amerikane ndaj eksporteve. Kjo ka krijuar një hapësirë që prodhuesit e tjerë po përpiqen ta mbushin, duke shtuar presionin mbi Teheranin dhe duke ndryshuar ekuilibrat tradicionalë të tregut aziatik të naftës.

Kjo garë pritet të bëhet edhe më e fortë nëse rrjedha e naftës përmes Hormuzit normalizohet. Prodhuesit që arrijnë të rikthejnë më shpejt eksportet mund të fitojnë kontrata dhe klientë afatgjatë, ndërsa ata që mbeten pas rrezikojnë të humbasin pozicionet e tyre edhe pasi kriza të përfundojë. Kjo e bën betejën aktuale më shumë se një reagim të përkohshëm ndaj luftës.

Zhvillimi më i rëndësishëm strategjik është se kjo konkurrencë po krijon përçarje edhe brenda kampit të OPEC-ut. Emiratet janë larguar nga organizata, ndërsa prodhuesit kryesorë po ndjekin gjithnjë e më shumë interesat e tyre. Nëse kjo prirje vazhdon, aftësia e OPEC-ut për të kontrolluar ofertën dhe për të ndikuar mbi çmimet mund të dobësohet.

Në thelb, tregu po përballet me një paradoks: oferta po rikthehet, por nafta mbetet e shtrenjtë për shkak të rrezikut dhe kostove të transportit. Nëse Hormuzi stabilizohet dhe eksportet vazhdojnë të rriten, konkurrenca mes prodhuesve mund të sjellë presion për uljen e çmimeve. Por për sa kohë rruga kryesore e eksportit mbetet e pasigurt, konsumatorët nuk pritet të ndiejnë shpejt një lehtësim të madh në çmimin e naftës.

Live TV

Të fundit
Të gjitha lajmet

Më të vizituarat